استقلال نهادی حرفه

در بسیاری از نظام‌های حرفه‌ای توسعه‌یافته، میان «تشکل‌های صنفی» و «نهادهای تنظیم‌گر» تمایز نهادی روشنی برقرار است. تشکل‌های صنفی عهده‌دار نمایندگی اعضا، توسعه شبکه‌های حرفه‌ای و تقویت سرمایه اجتماعی هستند؛ در حالی‌که صیانت از استقلال حرفه‌ای مستلزم وجود ساختاری قانونی است که مسئولیت تنظیم‌گری، صدور و تمدید مجوز، نظارت بر عملکرد و رسیدگی به تخلفات را بر عهده داشته باشد.

در ایران، انجمن‌های صنفی نقش مهمی در تقویت گفتمان تخصصی و نمایندگی حرفه‌ای ایفا کرده‌اند. با این حال، چارچوب حقوقی فعالیت آن‌ها بر اساس قانون فعالیت احزاب و جمعیت‌ها تعریف شده و از منظر حقوق عمومی واجد اختیارات قانونی لازم برای ایفای نقش نهاد تنظیم‌گر مستقل نیستند.

مؤسسه سوشیال‌ورک معاصر و تطبیقی ایران با رویکردی تطبیقی، الگوهای شوراهای حرفه‌ای مستقل در نظام‌های حقوقی مختلف را بررسی و تحلیل می‌کند. هدف این مطالعات، تبیین الزامات نهادی لازم برای تقویت استقلال حرفه‌ای سوشیال‌ورک و استقرار سازوکاری تنظیم‌گر، قانونی و مبتنی بر صلاحیت تخصصی در ایران است.

---

مطالعات مؤسسه در این حوزه به توسعه چارچوب‌های نهادی لازم برای آینده سوشیال‌ورک در ایران می‌پردازد.